“მასონური მაფია“, „მოსადი“ და შეკვეთილი მკვლელობები–პარიზში ლოჟა „ათანორის“ წევრების სასამართლო პროცესი დაიწყო

ამ კვირაში – ორშაბათს, 30 მარტს – პარიზში   „მასონური მაფიის“ საქმეზე სასამართლო პროცესი დაიწყო. 22 ადამიანი, მათ შორის პარიზის გარეუბან პიუტოს მასონური ლოჟა „ათანორის“ რამდენიმე წევრი, ეჭვმიტანილია მთელი რიგი დანაშაულების ჩადენაში — გამოძალვიდან შეკვეთილ მკვლელობამდე. პოლიცია მასონების კვალზე სრულიად შემთხვევით გავიდა.

„დაგომარი“ და „აბელარი“ „მოსადის“ წინააღმდეგ

ისტორია 2020 წლის 24 ივლისს დაიწყო, როცა პარიზის გარეუბან კრეტეის მცხოვრებ კაცს შვილი  საბავშვო ბაღში მიჰყავდა, წერს ფრანგული გამოცემა BFM TV. მან შენიშნა საეჭვო მანქანა, რომელშიც ორი ადამიანს თითქოს ეძინა. მიუხედავად სიცხისა, მათ ხელთათმანები ეცვათ. ახალგაზრდა მამამ პოლიცია გამოიძახა.

ადგილზე მისულმა პოლიციამ მამაკაცები მაშინვე დააკავა. ავტომობილზე ყალბი ნომერი სკოჩით იყო მიკრული ორიგინალ ნომერზე. თავად მანქანა 2019 წლის სექტემბრიდან გატაცებულად ითვლებოდა. შიგნით პოლიციამ აღმოაჩინა, სხვა ნივთებთან ერთად, სათვალთვალო მოწყობილობები და 9 მმ კალიბრის პისტოლეტი.

დაკავებულთაგან ერთმა, 28 წლის პიერ ბურდენმა, განაცხადა, რომ ისინი საფრანგეთის საგარეო დაზვერვის თანამშრომლები იყვნენ, კოდური სახელებით „დაგომარი“ და „აბელარი“, და ასრულებდნენ მისიას. მათი დავალება იყო სახელმწიფოს ინტერესებში „ლიკვიდაცია“ გაეკეთებინათ მარი-ელენ დინისთვის, რომელიც თითქოს საიდუმლოდ მუშაობდა ისრაელის დაზვერვაზე — „მოსადზე“.

60 წლის დინი – ორი შვილის დედა და ბიზნესმენი, რომელიც ქოუჩინგის მომსახურებას სთავაზობს – გაოცდა, როცა პოლიცია მივიდა და აცნობა, რომ მის წინააღმდეგ თავდასხმა იგეგმებოდა. „მოსადთან“ მას არასოდეს ჰქონია კავშირი — ისრაელშიც კი არასოდეს ყოფილა.

„ვგრძნობდი თავს ისე, თითქოს რუსეთში ვყოფილიყავი. თითქოს, ჩემთვის შეუმჩნევლად, რაღაც ნახევრად მაფიურ ისტორიაში აღმოვჩნდი ჩათრეული“, — ჰყვებოდა დინი გაზეთ Le Monde-ს.

ბურდენის მონათხრობში ერთი ნაწილი მაინც აღმოჩნდა სიმართლე. საფრანგეთის საგარეო დაზვერვის გენერალურმა დირექტორატმა (DGSE) დაადასტურა, რომ როგორც ბურდენი, ისე მისი თანამზრახველი — 25 წლის კარლ ენო, კოდური სახელით „აბელარი“ — მართლაც იქ მსახურობდნენ.

თუმცა ისინი იცავდნენ სამხედრო ბაზას კომუნა სერკოტში, სადაც ჯაშუშებსა და საიდუმლო აგენტებს ამზადებენ, და მათ არასოდეს ჰქონიათ დაკისრებული რაიმე საიდუმლო მისია — მით უმეტეს ისეთი, რაც DGSE-ის კომპეტენციას სცდება, როგორც იქნებოდა მკვლელობა საფრანგეთის ტერიტორიაზე.

„პათოლოგიური მატყუარა“

პიერ ბურდენი — „დაგომარი“ — 2014 წელს საკუთარი სურვილით შევიდა DGSE-ში სამსახურში. პირველი წლები ხელმძღვანელობის თვალში თავი დადებითად წარმოაჩინა, თუმცა მალე იმედგაცრუება დაეწყო კარიერული პერსპექტივების არარსებობის გამო.

„მან უფრო ფრთხილად უნდა იმოქმედოს, როდესაც ინიციატივას ავლენს, და ყოველთვის უნდა ახსოვდეს თავისი როლი. <…> მისი სექციის მეთაური მას არ ენდობა“, — ციტირებს BFM TV მის შეფასებას.

„იქ 12 საათი ზიხარ მონიტორებთან, ტელეფონის გარეშე, წიგნის გარეშე, მთელი კვირა არაფერს აკეთებ, დასვენების დღეების გარეშე, როგორც სრული იდიოტი“, — ასე აღწერდა ბურდენი თავის სამუშაოს ბაზაზე.

„დაგომარმა“ ორჯერ ვერ ჩააბარა ოფიცრის გამოცდა და უარი მიიღო შიდა გადაყვანაზეც. კოლეგები გამომძიებლებთან საუბარში მას „პათოლოგიურ მატყუარად“ ახასიათებდნენ.

2018 წელს ბურდენმა გაიცნო იანიკ ფამი — DGSE-ის რეზერვისტთან და DGSI-ის (საფრანგეთის შიდა დაზვერვის გენერალური დირექტორატი) აგენტი. ფამმა მალევე შესთავაზა მას „საიდუმლო მისიებში“ მონაწილეობა — თითქოს DGSE-ის საიდუმლო განყოფილების ფარგლებში — და გააცნო კერძო დაცვის თანამშრომელი სებასტიან ლერუა.

ლერუას კონტაქტები გამომძიებლებმა ბურდენის ტელეფონში იპოვეს. 2020 წლის 26 ივლისს ლერუა დააკავეს.

სწორედ ლერუამ მისცა ბურდენს დავალება — „ლიკვიდაცია“ გაეკეთებინა მარი-ელენ დინისთვის — თითქოს DGSE-ის ხელმძღვანელობის დავალებით. მანვე მიაწოდა „დაგომარსა“ და „აბელარს“ გატაცებული ავტომობილი. მკვლელობისთვის ლერუა მზად იყო მათთვის 30 000 ევრო გადაეხადა.

ჯერ კიდევ 2019 წელს დინზე თავდასხმა მოხდა: უცნობებმა მას სცემეს და კომპიუტერი მოჰპარეს. ბურდენის თქმით, ლერუამ თავად აღიარა, რომ ამ თავდასხმის უკან იდგა.

გამოძიებამ დაადგინა, რომ სებასტიან ლერუა მუშაობდა დანიელ ბოლიოსთვის — DGSE-ის ყოფილი ოფიცრისთვის და მასონური ლოჟა „ათანორის“ წევრისთვის.

მასონები პარიზის გარეუბანში

განსასჯელის სკამზე აღმოჩნდა  ლოჟა „ათანორის“ სამი წევრი (ალქიმიაში ასე ეწოდება სპეციალურ ღუმელს): ჟან-ლუკ ბაგიური, ფრედერიკ ვალიო და დანიელ ბოლიო.

„ათანორი“ 2008 წელს დაარსდა. მასში დაახლოებით 20 ადამიანი შედის. ისინი მკაცრად იცავენ ძველ და მიღებულ შოტლანდიურ წესდებას (მე-19 საუკუნის დასაწყისში შემუშავებულ მასონურ რიტუალთა სისტემას) და თვეში ერთხელ იკრიბებიან — ტრადიციულ შავ სიურტუკებსა და თეთრ ხელთათმანებში — ფილოსოფიური საკითხების განსახილველად და „ცოდნასთან წვდომისთვის“.

ბაგიურმა, რომელიც ლოჟაში მაღალ პოზიციას („გრადუსს“) იკავებდა, ვალიოს — ყოფილ ჟურნალისტს და რამდენიმე უსაფრთხოების კომპანიის მფლობელს — სთხოვა მარი-ელენ დინის „ლიკვიდაცია“. ნამდვილი მიზეზი არ ყოფილა ქალის თითქოსდა თანამშრომლობა „მოსადთან“, არამედ ბიზნესინტერესების კონფლიქტი: დინის კოუჩინგის ბიზნესი ბაგიურის ბიზნესს უწევდა კონკურენციას. მკვლელობისთვის ბაგიურმა ვალიოს 70 ათასი ევრო გადაუხადა (BFMTV-ის მონაცემებით — 50 ათასი).

ვალიომ საქმე დანიელ ბოლიოს გადააბარა. ბოლიომ, თავის მხრივ, დაიქირავა ლერუა და უთხრა, რომ ეს იყო დაზვერვის არაოფიციალური მისია, ხოლო დინი — ისრაელის ჯაშუში. ლერუამ იგივე ინფორმაცია გადასცა უშუალო შემსრულებლებს — „დაგომარსა“ და „აბელარს“.

„მოსადის შესახებ ისტორია მე მოვიგონე, რათა ლერუა მომეტყუებინა და დაეჯერებინა, რომ ეს სახელმწიფო შეკვეთა იყო“, — აცხადებდა მოგვიანებით ბოლიო.

ყოფილი პოლიციელი და DGSI-ის გადამდგარი თანამშრომელი ბოლიო 2021 წლის 21 იანვარს დააკავეს. როგორც გამოცემა Libération წერს, ბოლიო ორმაგ ცხოვრებას ეწეოდა: ოჯახური, წესრიგიანი ადამიანის იმიჯის მიღმა, რომელსაც ცოლი 15 წლიდან იცნობდა, 1992 წლიდან საყვარელი ჰყავდა.

სწორედ ბოლიომ მოუყვა გამოძიებას „ათანორის“ ლოჟის როლის შესახებ ამ საქმეში.

„დაგომარისა“ და „აბელარის“ დაკავების შემდეგ დაწყებულმა გამოძიებამ გამოავლინა კრიმინალური ქსელი, რომელიც ბაგიურისა და ვალიოს ირგვლივ იყო ჩამოყალიბებული. დინი მათი პირველი მსხვერპლი არ ყოფილა; გამოძიება მიიჩნევს, რომ მასონები 2018 წელს ავტოგონელ ლორან პასკუალის მკვლელობის დამკვეთებიც იყვნენ.

მრბოლელი-მოვალე

ლორან პასკუალი — ავტომრბოლელი, რომელიც მონაწილეობდა მრავალ პრესტიჟულ შეჯიბრში, მათ შორის საფრანგეთის Porsche-ის თასსა და „ლე-მანის 24 საათში“. როგორც BFM TV წერს, პასკუალი მდიდრულ ცხოვრებას იყო მიჩვეული — მაშინაც კი, როცა ამის საშუალება არ ჰქონდა.

2018 წლის ბოლოს პასკუალის დედამ, ჟიზელმა, პოლიციას შვილის დაკარგვის შესახებ აცნობა. ძიება უშედეგოდ მიმდინარეობდა, სანამ 2019 წლის სექტემბერში სოკოს შემგროვებელმა ტყეში, ოტ-ლუარის დეპარტამენტში, დაახლოებით 40 სმ სიღრმეზე დამარხული თავის ქალა და ძვლები არ აღმოაჩინა. დნმ-ის ანალიზმა დაადასტურა, რომ ისინი დაკარგულ ავტომრბოლელს ეკუთვნოდა.

ლორან პასკუალის სიკვდილის გამოძიება  წინ ვერ მიიწევდა, სანამ პოლიციამ ბოლიოს დაკითხვა არ დაიწყო. 2021 წელს მან აღიარა, რომ ავტომრბოლელის მკვლელობის ორგანიზებაში მონაწილეობდა.

გამოირკვა, რომ ჯერ კიდევ 2011 წელს პასკუალმა გაიცნო შეძლებული ოჯახი, რომელიც მანქანებითა და რბოლებით იყო დაინტერესებული. მათ პასკუალის 100 ათასი ევრო ასესხეს კარიერის განვითარებისთვის. მან თანხა არ დააბრუნა და 2013 წელს გაკოტრების პროცედურაც გაიარა, რათა ვალის გადახდა აერიდებინა.

2016 წელს ეს ოჯახი ფრედერიკ ვალიოს გაეცნო. მან შესთავაზა დახმარება — მრბოლელის მოძებნასა და თანხის დაბრუნებაში. ოჯახმა მას თავდაპირველად 5 ათასი ევრო გადაუხადა, შემდეგ კი კიდევ 12 ათასი.

ვალიომ პასკუალის მოძებნა დანიელ ბოლიოს დაავალა. ასე დაიწყო ოპერაცია კოდური სახელით „911“ — Porsche-ის ყველაზე ცნობილი მოდელის პატივსაცემად.

ბოლიომ, როგორც ყოველთვის, „ბინძური საქმისთვის“ ლერუა დაიქირავა. ამჯერად მან ავტომრბოლელი წარმოადგინა როგორც „საფრთხე საფრანგეთის სახელმწიფოსთვის“, თითქოს მას „კორსიკულ მიწისქვეშეთთან“ კავშირები ჰქონდა.

დაკითხვებზე ვალიო ამტკიცებდა, რომ მის თანამზრახველებს მხოლოდ პასკუალის თვალთვალი და მისი კომპიუტერის მოპარვა დაევალათ, თუმცა ლერუა ამტკიცებდა, რომ დავალება მისი მოკვლა იყო.

2018 წლის შემოდგომაზე ლერუამ თავის ძველ მეგობართან, დილან ბილეოდთან ერთად, პასკუალის ავტოფარეხში შეაღწია და როცა ის სახლში დაბრუნდა, გულში გასროლით მოკლეს. დაკითხვებზე ლერუა ამბობდა, რომ ესროლა ბილეოდმა, ხოლო ბილეოდი ამტკიცებდა, რომ გასროლა ლერუამ განახორციელა. ორივე ბრალდებულთა სკამზე ზის.

თანამზრახველებმა შემდეგ მრბოლელის ცხედარი ოტ-ლუარის ტყეში გადაიტანეს, ხოლო ლერუამ ფოტო გაუგზავნა ბოლიოს, რომელმაც თავის მხრივ ვალიოს აცნობა მომხდარის შესახებ.

ვალიო და ბოლიო დაკითხვებზე ამტკიცებდნენ, რომ პასკუალის მოკვლა არ უთხოვიათ, თუმცა გამოძიებამ ლერუას ვერსია გაიზიარა. ორ მასონს წაუყენეს ბრალი მკვლელობისკენ წაქეზების მიზნით შეთქმულებაში.

ოჯახურ წყვილს ბრალი დასდეს ორგანიზებული ჯგუფის მიერ ჩადენილ მკვლელობაში თანამონაწილეობასა და კრიმინალურ შეთქმულებაში მონაწილეობაში.

რაში კიდევ ადანაშაულებენ ლოჟა „ათანორის“ მასონებს

სულ, ბოლიომ ლერუას დაახლოებით ათამდე დავალება მისცა, რომლებიც თავად ვალიოსგან მიიღო.

მკვლელობისა და მკვლელობის მცდელობის გარდა, ჯგუფს ბრალად ედება სამრეწველო ჯაშუშობაც: გამოძიების ვერსიით, ლერუას თანამზრახველები ქუჩაში თავს დაესხნენ მეწარმე ქალს და კომპიუტერი წაართვეს.

2019 წელს, გამოძიების მიხედვით, მათ ცეცხლი წაუკიდეს ბაგიურის თანამშრომლის მანქანას, რომელმაც მის კომპანიაში ფინანსური თაღლითობის ნიშნები აღმოაჩინა.

2020 წლის ზაფხულში ბოლიომ მიიღო დავალება „მომაბეზრებელი პროფკავშირის წარმომადგენლის“ მკვლელობის შესახებ, თუმცა მისი შესრულება ვერ მოხერხდა.

ჯგუფს ასევე ედება ბრალი არაერთ თავდასხმაში.

სასამართლო პროცესი

საქმეში სულ 22 ბრალდებულია, ასაკით 30-დან 73 წლამდე. მათ შორის არიან:

• მასონური ლოჟის 4 წევრი,
• DGSE-ის 4 თანამშრომელი,
• 3 პოლიციელი,
• 6 ტოპ-მენეჯერი,
• ასევე დაცვა, ექიმი და ინჟინერი.

მათ უმეტესობას ადრე ნასამართლეობა არ ჰქონია.

ბაგიურს, ვალიოს, ბოლიოს და ლერუას  სამუდამო პატიმრობა ემუქრება.

უცნობია, შეძლებს თუ არა ბოლიო სასამართლოში ჩვენების მიცემას. 2021 წლის იანვარში, დაკავებიდან და პირველი დაკითხვებიდან ცოტა ხანში, იგი საკანში სისხლის გუბეში და თავის მძიმე ტრავმით იპოვეს. სავარაუდოდ, მან თვითმკვლელობა სცადა — საკანში შეღწევის კვალი არ აღმოჩნდა.

ბოლიო კომაში ჩავარდა, თუმცა შემდეგ გონს მოვიდა — თუმცა მეხსიერების დაკარგვით და ჯანმრთელობის სხვა სერიოზული პრობლემებით.

პარიზის სასამართლო საქმეს სამი თვის განმავლობაში — 17 ივლისამდე — განიხილავს.