ფეხბურთის ოთხწლეულის მთავარი მოვლენა — მსოფლიო ჩემპიონატი უახლოეს ხუთშაბათს, 11 ივნისს იწყება . ტურნირი ერთ თვეზე მეტხანს გაგრძელდება და 19 ივლისს დასრულდება, როდესაც ისტ-რატერფორდის სტადიონზე ფინალი გაიმართება.
რა უნდა იცოდეთ ტურნირის დაწყებამდე.
ყველაზე მასშტაბური მსოფლიო ჩემპიონატი ისტორიაში
ფეხბურთის ოთხწლეულის მთავარი მოვლენა — 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი — 11 ივნისს დაიწყება და 19 ივლისს დასრულდება. სწორედ ამ დღეს გაიმართება ფინალი ნიუ-ჯერსის შტატში მდებარე ისტ-რატერფორდის MetLife Stadium-ზე, სადაც მსოფლიოს ახალი ჩემპიონი გამოვლინდება.
ეს მსოფლიო ჩემპიონატი ისტორიაში ყველაზე მასშტაბური იქნება.
1930 წელს, პირველ მსოფლიო ჩემპიონატზე, მხოლოდ 13 ნაკრები მონაწილეობდა. 2026 წელს კი მონაწილეთა რაოდენობა 48-მდე გაიზრდება — რაც აბსოლუტური რეკორდია. რეკორდული იქნება მატჩების რაოდენობაც: გულშემატკივრები 104 შეხვედრას იხილავენ. კიდევ ერთი სიახლე ის არის, რომ ტურნირს ერთდროულად სამი ქვეყანა უმასპინძლებს — აშშ, კანადა და მექსიკა.
ფიფას ყველაზე დიდი ექსპერიმენტი
ფიფა წლების განმავლობაში თანდათან ზრდიდა მონაწილეთა რაოდენობას. 1998 წლიდან 2022 წლამდე მოქმედი 32-გუნდიანი ფორმატი ბევრის აზრით იდეალური იყო, თუმცა მსოფლიო ფეხბურთის ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა ტურნირის კიდევ უფრო გაფართოება.
ოფიციალური მიზანი იყო მსოფლიო ჩემპიონატზე მეტი ქვეყნის მოხვედრა და ფეხბურთის პოპულარობის გაზრდა იმ რეგიონებში, რომელთა ნაკრებები აქამდე იშვიათად ან საერთოდ ვერ ახერხებდნენ ფინალურ ეტაპზე გასვლას.
ბილეთების ფასების რეკორდი
თუ მონაწილეთა რაოდენობა გულშემატკივრების ნაწილისთვის სასიხარულო სიახლეა, ბილეთების ფასებზე იმავეს თქმა რთულია.
2026 წლის ჩემპიონატის ერთ-ერთ ყველაზე განხილვად თემად სწორედ ბილეთების ღირებულება იქცა. ბევრის აზრით, ფასებმა უკვე დიდი ხანია გადააჭარბა გონივრულ ზღვარს.
ამას ემატება ისიც, რომ ამერიკელმა ორგანიზატორებმა არ დააწესეს მკაცრი შეზღუდვები ბილეთების გადაყიდვაზე, რამაც სპეკულანტებს დამატებითი შესაძლებლობები მისცა და ფასები კიდევ უფრო გაზარდა.
ტრამპი და ფიფა
ჩემპიონატის ირგვლივ ყურადღებას მხოლოდ ფეხბურთი არ იქცევს.
ბოლო წლებში განსაკუთრებულ განხილვას იწვევს აშშ-ის პრეზიდენტ დონალდ ტრამპსა და ფიფას პრეზიდენტ ჯანი ინფანტინოს შორის არსებული ახლო ურთიერთობა.
ინფანტინო არაერთხელ გამოჩენილა ტრამპის სიმბოლიკით, ხოლო 2025 წელს სპეციალურად შექმნილი „ფიფას მშვიდობის ჯილდოც“ გადასცა აშშ-ის პრეზიდენტს.
საინტერესოა, რომ 2018 წელს თავად ინფანტინო აცხადებდა, პოლიტიკა ფეხბურთისგან შორს უნდა იყოსო. თუმცა დღეს ფიფას ახალი ოფისი ნიუ-იორკში, ტრამპის ცათამბჯენში მდებარეობს, ხოლო ინფანტინო ხშირად მონაწილეობს ღონისძიებებში, რომლებსაც ფეხბურთთან პირდაპირი კავშირი საერთოდ არ აქვთ.
სპორტული მიმომხილველების შეფასებით, ტრამპი შესაძლოა 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ერთ-ერთ ყველაზე თვალსაჩინო პოლიტიკურ ფიგურადაც იქცეს. იგი უკვე მონაწილეობდა ფინალური ეტაპის წილისყრის ღონისძიებებში და დიდი ალბათობით, ფინალის შემდეგ გამარჯვებულ გუნდთან ერთად მსოფლიო თასით ფოტოს გადაღების შესაძლებლობასაც არ გაუშვებს ხელიდან.
ახალი ფორმატი
48 ნაკრების დამატებამ ტურნირის ფორმატიც მნიშვნელოვნად შეცვალა.
თუ ადრე 32 გუნდი 8 ჯგუფში იყო განაწილებული და პლეი-ოფში თითოეული ჯგუფიდან მხოლოდ ორი საუკეთესო გადიოდა, ახლა ჩემპიონატი 12 ჯგუფით ჩატარდება.
პლეი-ოფში გავლენ:
- ჯგუფების პირველი და მეორე ადგილოსნები;
- მესამე ადგილზე გასული რვა საუკეთესო ნაკრები.
საერთო ჯამში, პლეი-ოფის ეტაპზე 32 გუნდი ითამაშებს, ხოლო ბრძოლა პირდაპირ 1/16-ფინალიდან დაიწყება.
ამ სისტემის გამო ბევრი სპეციალისტი მიიჩნევს, რომ ცნობილი „სიკვდილის ჯგუფები“ პრაქტიკულად გაქრება, რადგან ფავორიტებისთვის ჯგუფიდან ვერ გასვლა უკვე უბრალოდ მარცხი კი არა, ნამდვილი კატასტროფა იქნება.
სამი ქვეყანა, 16 სტადიონი
მსოფლიო ჩემპიონატის მატჩები 16 სხვადასხვა სტადიონზე გაიმართება.
აშშ 11 არენას მასპინძლობს, მათ შორის:
- ნიუ-იორკი / ნიუ-ჯერსი (ისტ-რატერფორდი)
- დალასი
- ატლანტა
- ლოს-ანჯელესი
- მაიამი
- სიეტლი
- ბოსტონი
- ფილადელფია
- სან-ფრანცისკო
- ჰიუსტონი
- კანზას-სიტი
მექსიკაში მატჩები გაიმართება:
- მეხიკოში (ლეგენდარულ „აცტეკაზე“)
- გვადალახარაში
- მონტერეიში
კანადა კი მსოფლიო ჩემპიონატს პირველად უმასპინძლებს და თამაშები ტორონტოსა და ვანკუვერში ჩატარდება.
ფინალის არენა
მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალი გაიმართება MetLife Stadium-ზე.
სტადიონი 2010 წელს აშენდა და დაახლოებით 82 ათას მაყურებელს იტევს. ის ნიუ-ჯერსიში მდებარეობს, თუმცა მანჰეტენიდან მხოლოდ 11 კილომეტრითაა დაშორებული.
სწორედ აქ, 2026 წლის 19 ივლისს, მსოფლიო ფეხბურთი ახალ ჩემპიონს გაიცნობს.
ახალი ფორმატი
წარსულში 32 გუნდი 8 ჯგუფში ნაწილდებოდა და თითოეული ჯგუფიდან ორი საუკეთესო გადიოდა პლეი-ოფში. ახლა კი 48 გუნდი 12 ჯგუფადაა დაყოფილი. პლეი-ოფში გადის:
- თითოეული ჯგუფის ორი საუკეთესო გუნდი;
- ასევე მესამე ადგილზე გასული 8 საუკეთესო ნაკრები.
ამგვარად, პლეი-ოფში 32 გუნდი მოხვდება და ბრძოლა 1/16-ფინალიდან დაიწყება.
ფავორიტები და აუტსაიდერები
ყოველი მსოფლიო ჩემპიონატის წინ ტიტულის რეალურ პრეტენდენტთა წრე, როგორც წესი, 7-8 გუნდით შემოიფარგლება. პირველ რიგში, ესენი არიან ნაკრებები, რომლებსაც მსოფლიო თასი უკვე აქვთ მოგებული: არგენტინა, საფრანგეთი, ესპანეთი, ინგლისი და ბრაზილია. ბუკმეიკერების შეფასებით, ოდნავ ნაკლები შანსები აქვთ სხვა გრანდებს — გერმანიას, ნიდერლანდებსა და პორტუგალიას. ნებისმიერი სხვა გუნდის ჩემპიონობა დიდ სენსაციად ჩაითვლება.
ბევრ რამეს ფეხბურთელების ფიზიკური მდგომარეობა განსაზღვრავს. ხანგრძლივი საკლუბო სეზონის ბოლოს არაერთი მოთამაშე ტრავმებით ან დაგროვილი დაღლილობით ხვდება მსოფლიო ჩემპიონატს, განსაკუთრებით ისინი, რომლებმაც სეზონში 60-70 მატჩამდე ჩაატარეს.
არგენტინა
მსოფლიოს მოქმედი ჩემპიონი არგენტინა ოთხი წლის წინანდელთან შედარებით არანაკლებ ძლიერად გამოიყურება. ემილიანო მარტინესი („ასტონ ვილა“), ენცო ფერნანდესი („ჩელსი“), ლაუტარო მარტინესი („ინტერი“) და ხულიან ალვარესი („ატლეტიკო“ მადრიდი) ქმნიან ბირთვს, რომლითაც ბევრი ნაკრები იამაყებდა. და, რა თქმა უნდა, არ უნდა დაგვავიწყდეს ლიონელ მესი, რომელიც შესაძლოა კარიერის ბოლო მსოფლიო ჩემპიონატს ატარებდეს.
საფრანგეთი
კიდევ უფრო შთამბეჭდავია საფრანგეთის შემადგენლობა. დაცვაში ვილიამ სალიბა („არსენალი“) და იბრაჰიმა კონატე („ლივერპული“), ნახევარდაცვაში — ორელიან ჩუამენი („რეალი“) და ლეგენდარული ნგოლო კანტე („ფენერბაჰჩე“), ხოლო შეტევაში — კილიან მბაპე, უსმან დემბელე, ბრედლი ბარკოლა, მარკუს ტურამი, მაიკლ ოლისე და რაიან შერკი. ასეთი არჩევანი დღეს მსოფლიოში ძალიან ცოტა ნაკრებს აქვს.
ესპანეთი
ევროპის მოქმედი ჩემპიონი ესპანეთი 2024 წლის ტრიუმფატორებისა და კიდევ უფრო ახალგაზრდა ტალანტების ნაზავია. გუნდის ბირთვს ძირითადად „ბარსელონას“ ფეხბურთელები ქმნიან — პედრი, ფერან ტორესი და ლამინ იამალი. საინტერესოა, რომ მრავალი წლის შემდეგ მსოფლიო ჩემპიონატზე ესპანეთის ნაკრებში მადრიდის „რეალის“ არცერთი ესპანელი ფეხბურთელი არ მოხვდა.
ინგლისი
ინგლისმა მსოფლიო ჩემპიონატი მხოლოდ ერთხელ, 1966 წელს მოიგო. მას შემდეგ „ფეხბურთის სამშობლოს“ მუდმივად ერთ-ერთ მთავარ ფავორიტად მიიჩნევენ, თუმცა გადამწყვეტ მომენტებში გუნდი ყოველთვის მარცხდება. 2018 წელს ინგლისი ნახევარფინალში ხორვატიასთან დამარცხდა, ხოლო 2021 და 2024 წლებში ევროპის ჩემპიონატის ფინალები წააგო. გუნდის მთავარი ვარსკვლავი კვლავ ჰარი კეინია, რომელმაც „ბაიერნში“ შესანიშნავი სეზონი ჩაატარა.
ბრაზილია
ბრაზილია ამჯერად ტრადიციული ფავორიტის შთაბეჭდილებას აღარ ტოვებს. გუნდში ვარსკვლავები ნამდვილად არიან, თუმცა თითქმის ყველა მათგანთან გარკვეული კითხვები არსებობს. ვინისიუს ჟუნიორი და ენდრიკი ნიჭიერებით გამოირჩევიან, მაგრამ მათ რთული ხასიათიც აქვთ. კაზემირომ სეზონის ბოლოს შესანიშნავად ითამაშა, თუმცა 34 წლის ასაკში ძველი ენერგია და გამძლეობა უკვე აღარ აქვს.
ყველაზე დიდი ყურადღება ნეიმარზეა მიპყრობილი. „სანტოსის“ თავდამსხმელს კარიერის განმავლობაში მძიმე ტრავმები მუდმივად თან სდევდა და უცნობია, შეძლებს თუ არა მსოფლიო ჩემპიონატზე სრულ მზადყოფნაში ჩასვლას.
პორტუგალია
პორტუგალიის მთავარი პლუსიც და პრობლემაც ერთსა და იმავე ადამიანს უკავშირდება — კრიშტიანუ რონალდუს. 41 წლის ლეგენდას კარიერაში მხოლოდ ერთი დიდი მიზანი დარჩა: მსოფლიო თასის მოგება.
თუმცა პორტუგალიის ნაკრები გარკვეულწილად საკუთარი ვარსკვლავის მძევალიც გახდა. გუნდის სხვა ლიდერები — ბრუნუ ფერნანდეში, ჟოაუ ნევეში, ვიტინია და ბერნარდუ სილვა — ხშირად რონალდუს ჩრდილში რჩებიან.
სხვა პრეტენდენტები
ტიტულისთვის ბრძოლის კანდიდატებად ასევე განიხილებიან გერმანია, რომელიც რთულ პერიოდს გადის, და ნიდერლანდები, რომლებსაც მსოფლიო ჩემპიონატების ისტორიაში არაერთხელ დააკლდათ სულ ცოტა საბოლოო გამარჯვებამდე.
მთავარი ფავორიტები
ბუკმეიკერებისა და ექსპერტების აზრით, ტიტულის მთავარი პრეტენდენტები არიან:
- არგენტინა
- საფრანგეთი
- ესპანეთი
- ინგლისი
- ბრაზილია
მათ შემდეგ მოდიან:
- გერმანია
- ნიდერლანდები
- პორტუგალია
ვარსკვლავები
არგენტინა — მოქმედი ჩემპიონი, ლიონელ მესის ხელმძღვანელობით. გუნდში ასევე არიან ემილიანო მარტინესი, ენცო ფერნანდესი, ლაუტარო მარტინესი და ხულიან ალვარესი.
საფრანგეთი — ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი შემადგენლობა: კილიან მბაპე, უსმან დემბელე, ბრედლი ბარკოლა, მარკუს ტურამი, მაიკლ ოლისე და სხვები.
ესპანეთი — ევროპის მოქმედი ჩემპიონი, რომლის მთავარი ძალაა ახალგაზრდა თაობა, მათ შორის ლამინ იამალი, პედრი და ფერან ტორესი.
ინგლისი — კვლავ ჰარი კეინის იმედადაა და 1966 წლის შემდეგ პირველ მსოფლიო ტიტულს ელოდება.
ვის უნდა ვადევნოთ თვალი?
განსაკუთრებულ ყურადღებას იმსახურებს ნორვეგია, რადგან ერლინგ ჰოლანდი პირველად ითამაშებს მსოფლიო ჩემპიონატზე. მასთან ერთად იქნება „არსენალის“ კაპიტანი მარტინ ედეგორი.
ასევე საინტერესო იქნება:
- მაროკო
- სენეგალი
- ხორვატია
- ბელგია
რომლებიც სიურპრიზების მოწყობის კანდიდატებად განიხილებიან.
დებიუტანტები
მსოფლიო ჩემპიონატზე პირველად ან დიდი პაუზის შემდეგ გამოვლენ:
- უზბეკეთი
- კიურასაო
- ჰაიტი
- კაბო-ვერდე
- ერაყი
- იორდანია
განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა უზბეკეთის ნაკრებს, რომლის შემადგენლობაშიც თამაშობს აბდულკოდირ ხუსანოვი.
ვინ ვერ მოხვდა ჩემპიონატზე?
ყველაზე დიდი შოკი კვლავ იტალიის არყოფნაა. ოთხგზის მსოფლიო ჩემპიონმა ზედიზედ მესამედ ვერ მოახერხა მსოფლიო ჩემპიონატზე გასვლა.
ასევე ვერ მოხვდნენ:
- დანია
- ნიგერია
ვეტერანების აღლუმი
2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი, დიდი ალბათობით, უკანასკნელი იქნება მთელი თაობის საფეხბურთო სუპერვარსკვლავებისთვის.
38 წლის ლიონელ მესის კარიერაში პრაქტიკულად ყველაფერი უკვე მოგებული აქვს: მსოფლიო ჩემპიონატი, ორჯერ კოპა ამერიკა, ათი ესპანეთის ჩემპიონობა „ბარსელონასთან“, ორი საფრანგეთის ჩემპიონობა „პსჟ“-სთან და ოთხი ჩემპიონთა ლიგა. რვაჯერ გახდა „ოქროს ბურთის“ მფლობელი — ჯილდოსი, რომელსაც ბევრი ფეხბურთის უმაღლეს ინდივიდუალურ აღიარებად მიიჩნევს.
2023 წლიდან მესი ამერიკულ MLS-ში თამაშობს და, სავარაუდოდ, 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი მისი ბრწყინვალე კარიერის ბოლო დიდი ტურნირი იქნება.
მისი მუდმივი მეტოქე, 41 წლის კრიშტიანუ რონალდუ არასოდეს მალავდა, რომ კარიერაში ერთადერთი მიუღწეველი მწვერვალი მსოფლიო თასია. პორტუგალიელმა ჩემპიონთა ლიგა ხუთჯერ მოიგო, გახდა ევროპის ჩემპიონი, მოიგო ინგლისის, ესპანეთისა და იტალიის ჩემპიონატები, მაგრამ მსოფლიო ჩემპიონატის ოქროს მედალი მის კოლექციაში დღემდე არ არის.
2022 წლის დეკემბრიდან რონალდუ საუდის არაბეთის „ალ-ნასრში“ თამაშობს და მისთვისაც მსოფლიო ჩემპიონატი, სავარაუდოდ, უკანასკნელი იქნება.
სხვა ვარსკვლავები, რომლებიც, შესაძლოა, ბოლოჯერ ვიხილოთ მსოფლიო ჩემპიონატზე
- Luka Modrić (40 წელი, ხორვატია) — „რეალის“ ლეგენდა, ჩემპიონთა ლიგის მრავალგზის გამარჯვებული და 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალისტი.
- Manuel Neuer (40 წელი, გერმანია) — „ბაიერნის“ ლეგენდარული მეკარე და 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონი.
- Mohamed Salah (33 წელი, ეგვიპტე) — „ლივერპულის“ ეპოქალური ლიდერი და ინგლისის ორგზის ჩემპიონი.
- Son Heung-min (33 წელი, სამხრეთ კორეა) — აზიის ყველაზე ცნობილი ფეხბურთელი.
- Edin Džeko (40 წელი, ბოსნია და ჰერცეგოვინა) — ევროპული ფეხბურთის ერთ-ერთი ყველაზე სტაბილური თავდამსხმელი ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში.
- Kevin De Bruyne (34 წელი, ბელგია) — ექვსგზის ინგლისის ჩემპიონი, რომელსაც ტრავმებმა კარიერის ბოლო წლებში სერიოზულად შეუშალა ხელი.
არაფეხბურთური პრობლემები
დონალდ ტრამპის თეთრ სახლში დაბრუნების შემდეგ, მსოფლიო ჩემპიონატის სამ ჩრდილოამერიკულ ქვეყანაში ჩატარების იდეა ბევრისთვის ნაკლებად იდეალურად გამოიყურება, ვიდრე რამდენიმე წლის წინ.
მეორე საპრეზიდენტო ვადის პირველ თვეებში ტრამპმა კანადასთან ურთიერთობა სერიოზულად დაძაბა. მან არაერთხელ ისაუბრა კანადის აშშ-ის 51-ე შტატად გადაქცევის იდეაზე, რამაც ორ მეზობელ ქვეყანას შორის პოლიტიკური დაპირისპირება გამოიწვია.
არც მექსიკასთან იყო ვითარება მარტივი. მექსიკასთან საზღვარზე კედლის მშენებლობა ტრამპის პოლიტიკური კარიერის ერთ-ერთი მთავარი სიმბოლო იყო. ამას დაემატა 2026 წლის თებერვალში დაწყებული ფართომასშტაბიანი დაპირისპირება მექსიკის ხელისუფლებასა და ნარკოკარტელებს შორის, რომელიც ცნობილი ნარკობარონის, ელ მენჩოს, დაღუპვას მოჰყვა.
გაჩნდა შიში, რომ შეიარაღებული კონფლიქტი მსოფლიო ჩემპიონატის მატჩების ჩატარებასაც დააზარალებდა, თუმცა მექსიკაში ნარკოკარტელებთან ბრძოლა უკვე წლებია ყოველდღიური რეალობის ნაწილია და ვითარება შედარებით სწრაფად დასტაბილურდა. როგორც BBC-სთან საუბარში ნოტინგემის უნივერსიტეტის ექსპერტმა ხავიერ ესკაურიაცამ აღნიშნა, ნარკოკარტელებსაც კი ეკონომიკური ინტერესი აქვთ, რომ მსოფლიო ჩემპიონატი მშვიდ გარემოში ჩატარდეს.
სავიზო შეზღუდვები და ირანის საკითხი
ტურნირის დაწყებამდე ერთი წლით ადრე ტრამპმა ხელი მოაწერა განკარგულებას, რომელიც აზიის, აფრიკისა და ლათინური ამერიკის 12 ქვეყნის მოქალაქეებისთვის აშშ-ში შესვლას კრძალავდა, ხოლო კიდევ შვიდი ქვეყნის მოქალაქეებისთვის დამატებით შეზღუდვებს აწესებდა.
ამ სიაში მოხვდნენ ორი ქვეყანა, რომლებიც მსოფლიო ჩემპიონატზეც თამაშობენ — ჰაიტი და ირანი.
მართალია, აკრძალვა არ ვრცელდებოდა სპორტსმენებზე, რომლებიც საერთაშორისო შეჯიბრებებში მონაწილეობისთვის ჩადიან, მაგრამ პრობლემები შეექმნათ გულშემატკივრებსა და ოფიციალური დელეგაციების წევრებს.
ირანის შემთხვევაში ვითარება კიდევ უფრო გართულდა. 2026 წლის დასაწყისში, აშშ-ისა და ისრაელის მიერ ირანზე განხორციელებული სამხედრო დარტყმების შემდეგ, რეალურად დაისვა კითხვა — შეძლებდა თუ არა ირანის ნაკრები მსოფლიო ჩემპიონატში მონაწილეობას, განსაკუთრებით მაშინ, როცა კენჭისყრამ გუნდი აშშ-ში გასამართ მატჩებზე გაანაწილა.
რამდენიმე თვის განმავლობაში ირანის ხელისუფლება ურთიერთგამომრიცხავ განცხადებებს აკეთებდა — ხან ჩემპიონატზე უარის თქმის შესახებ საუბრობდა, ხანაც მონაწილეობის მზადყოფნას ადასტურებდა. საბოლოოდ, ფიფას პრეზიდენტმა ჯანი ინფანტინომ პირადად ჩაატარა მოლაპარაკებები ირანის წარმომადგენლებთან და მიღწეული შეთანხმების შედეგად ირანის ნაკრები ჩემპიონატზე ითამაშებს, თუმცა მისი საბაზო ბანაკი მექსიკაში განთავსდება.
ებოლას საფრთხე
ჩემპიონატის წინ კიდევ ერთი სერიოზული პრობლემა წარმოიშვა, რომელიც პოლიტიკასთან საერთოდ არ იყო დაკავშირებული.
2026 წლის მაისში კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში ებოლას ახალი აფეთქება დაფიქსირდა. რამდენიმე კვირაში დაავადებულთა რაოდენობამ 600-ს გადააჭარბა, გარდაცვლილთა რიცხვმა კი 160-ს.
ამ ფონზე აშშ-მ და კანადამ მკაცრი საკარანტინო ზომები დააწესეს იმ ქვეყნებისთვის, რომლებიც ეპიდემიამ დააზარალა, განსაკუთრებით კი თავად კონგოსთვის.
კონგოს ნაკრები გეგმავდა შეკრებას კინშასაში, შემდეგ ბელგიაში გადასვლას და იქიდან აშშ-ში გაფრენას. თუმცა ჩემპიონატის დაწყებამდე სამი კვირით ადრე ვაშინგტონმა აკრძალა ქვეყანაში შესვლა იმ უცხოელებისთვის, რომლებიც ბოლო 21 დღის განმავლობაში კონგოში იმყოფებოდნენ.
მიუხედავად იმისა, რომ ფეხბურთელების უმრავლესობა ქვეყანაში დიდი ხნის განმავლობაში არ დაბრუნებულა, ამერიკულმა მხარემ მათ თვითიზოლაციის გავლა მაინც ურჩია. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში სერიოზულად განიხილებოდა სცენარი, რომლის მიხედვითაც მსოფლიო ჩემპიონატი კონგოს ნაკრების გარეშე ჩატარდებოდა.
საბოლოოდ, კონგოს ფეხბურთის ფედერაციამ კინშასაში დაგეგმილი შეკრება სრულად გააუქმა, ფიფას კი დაუმტკიცა, რომ ყველა აუცილებელი უსაფრთხოების ზომა იყო დაცული. შედეგად, ნაკრების მონაწილეობა საფრთხის ქვეშ აღარ დგას, თუმცა გულშემატკივრებისთვის მოგზაურობა შესაძლოა კვლავ პრობლემური დარჩეს.
