ფიზიკური და ფსიქოლოგიური წამების მსხვერპლი ვარ, – ეს განცხადება 4 ოქტომბრის საქმეზე მსჯავრდებულმა, ნანა სანდერმა სააპელაციო სასამართლოში განაცხადა.
“მთელი თვეების განმავლობაში ვიყავი ფსიქოლოგიური და ფიზიკური წამების ქვეშ. არ მომეწოდებოდა ჟანგბადი, ანუ ჰაერი არ არის. მე მოვიწერე კიდევაც, რომ 7 კვირაც ვერ
ვიცოცხლებ-მეთქი. ყველაფერი, რაზეც ვსაუბრობ, სათვალთვალო კამერებიდანაც შეიძლება ამოიღოთ და ნახოთ, რამდენი ხანი ვეგდე იატაკზე. ფიზიკური და ფსიქოლოგიური წამების მსხვერპლი ვარ.
საკანი არ ნიავდება. თვეების განმავლობაში წამებაში ვიყავი, სუნთქვა არ შემეძლო. ექიმი შემოდიოდა, მაგრამ ექიმს, რა უნდა ეშველა. ჩემით ვიყიდე “ვენტილატორი”, გონებას ვკარგავდი.
ჟანგბადი არ შემოდის, არის მაღალი ტემპერატურა. ეს არის მიზანმიმართული, არაადამიანური წამება. ფიზიკური წამების მიღმა ფსიქოლოგიურ წამებასაც განვიცდიდი.
პენიტენციურის არცერთი ჯალათი არ არის დასჯილი, ისევე როგორც ჩემზე მოძალადე არცერთი პოლიციელი არ დასჯილა. მონიტორინგის სამსახურმა თქვა, თითქოს არ არსებობდა უფლებების დარღვევა, ამ დროს არსებობდა. მიცემული მაქვს ჩვენებები, მაგრამ არცერთ უწყებას რეაგირება არ მოუხდენია. ის, რომ გენინსპექციაში ვრეკავ და არ რეაგირებენ, დანაშაულია. ყველა დრო და წუთი ჩანიშნული მაქვს, ვის ვესაუბრე. მოვა დრო და ყველა პასუხს აგებს.
მე არ მაქვს ამ ქვეყანაში არცერთი სასამართლოს იმედი. ამას იმიტომ ვამბობ, რომ სხვა სასამართლომ, მაგალითად, სტრასბურგმა გადაწყვიტოს – სხვებმა ეს არ გაიაროს. [საქალაქო სასამართლოს] მოსამართლე თამარ მჭედლიშვილი ისმენდა, რა ძალადობა და რა უფლებები ირღვეოდა ჩემს მიმართ, მაგრამ მისი რეაგირება ის იყო, რომ 7 წელი მომისაჯა უდანაშაულო ადამიანს ყოველგვარი მტკიცებულების გარეშე”, – განაცხადა სანდერმა.