პანამის რესპუბლიკის ცენტრალურ და სამხრეთ რეგიონებში ბოლო წლების განმავლობაში ყველაზე მძლავრი, 7.7 მაგნიტუდის მიწისძვრა მოხდა. მიუხედავად იმისა, რომ სტიქიას მასშტაბური მსხვერპლი არ მოჰყოლია, ქვეყნის რამდენიმე პროვინციაში ინფრასტრუქტურული ზარალი საკმაოდ მძიმეა.
ამერიკის გეოლოგიური სამსახურის ცნობით, მიწისძვრის ეპიცენტრი დასახლება პიტალოზა არიბასთან ახლოს, 12 კილომეტრის სიღრმეზე დაფიქსირდა. ძლიერი ბიძგები 1 წუთის განმავლობაში გრძელდებოდა და ის მეზობელ კოლუმბიაშიც კი იგრძნობოდა.
ქვეყნის სამოქალაქო დაცვის სამსახურის ხელმძღვანელის, რენე გარსიას განცხადებით, ძირითადი ნგრევა დაფიქსირდა ეპიცენტრთან ახლოს მდებარე პროვინციებში — ვერაგუასში, ჰერერასა და კოკლეში. სტიქიამ პრაქტიკულად გაანადგურა რამდენიმე საცხოვრებელი სახლი, ნაწილობრივ ჩამოინგრა ცენტრალური ტაძარი, დაზიანდა გუბერნატორის ოფისი და სასტუმრო „დოს კონტინენტესი“. სრულად ჩამოინგრა ლოს სანტოსის პროვინციაში მდებარე სან ატანასიოს ისტორიული კათოლიკური ეკლესია, რომელიც 1938 წლიდან ქვეყნის ეროვნულ კულტურულ მემკვიდრეობად ითვლებოდა. ცენტრალურ მაგისტრალებზე მიწის ძლიერმა გადაადგილებამ გიგანტური ნაპრალები და ბზარები გააჩინა, რის გამოც რამდენიმე რეგიონთან სატრანსპორტო კავშირი შეწყვეტილია.
დედაქალაქ პანამაში, რომელიც ცნობილია თავისი გიგანტური ცათამბჯენებით, ნგრევა არ დაფიქსირებულა, თუმცა ბიძგებმა მასობრივი პანიკა გამოიწვია. ათასობით ოფისის თანამშრომელი ქუჩაში გამოვარდა, რამაც ქალაქში სატრანსპორტო კოლაფსი გამოიწვია.
სტიქიის დაწყებისთანავე რეგიონში ცუნამის საშიშროება გამოცხადდა, თუმცა რამდენიმე საათში აშშ-ის ცუნამის გაფრთხილების სისტემამ განგაში გააუქმა. ტოკუმენის საერთაშორისო აეროპორტმა მუშაობა უკვე აღადგინა, ხოლო პანამის არხის ადმინისტრაცია აცხადებს, რომ სტრატეგიული წყლის გზა დაუზიანებელია და ჩვეულ რეჟიმში აგრძელებს გემების გატარებას.
ქვეყნის პრეზიდენტმა ხოსე რაულ მულინომ მოსახლეობას სიმშვიდისკენ მოუწოდა და აღნიშნა, რომ სპეციალური ჯგუფები უკვე მუშაობენ დაზარალებულ რეგიონებში ზარალის ზუსტი ფინანსური მოცულობის დასადგენად.
მიუხედავად იმისა, რომ 7.7 მაგნიტუდის მიწისძვრა უმძლავრეს კატასტროფად ითვლება, სეისმოლოგები და საგანგებო სამსახურები რამდენიმე კონკრეტული მიზეზით ხსნიან იმ ფაქტს, რომ სტიქიას მასშტაბური ნგრევა და ადამიანთა მსხვერპლი არ მოჰყოლია:
მიწისძვრის ძირითადი დარტყმა მოდიოდა პანამის სამხრეთ კიდეზე, კერძოდ პიტალოზა არიბას მიმდებარე ტერიტორიაზე. ეს არის იშვიათად დასახლებული, ძირითადად სასოფლო-სამეურნეო და სააგარაკო რეგიონი, სადაც არ არის მჭიდროდ დასახლებული მრავალსართულიანი საცხოვრებელი კორპუსები. შესაბამისად, ნგრევისას ადამიანების ნანგრევებში მოყოლის რისკი მინიმალური აღმოჩნდა.
დედაქალაქი პანამა სითი ეპიცენტრიდან 100 მილზე (დაახლოებით 160 კმ) მეტითაა დაშორებული. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქი ცნობილია თავისი ასეულობით ცათამბჯენით, პანამა მდებარეობს აქტიურ სეისმურ ზონაში – „ცეცხლოვან რკალში“, რის გამოც ქვეყანაში მოქმედებს მკაცრი ანტისეისმური სამშენებლო კოდექსი. შენობები დაპროექტებულია ისე, რომ მათ გაუძლონ ძლიერ რხევებს – ამორტიზაციის პრინციპით, – რის გამოც დედაქალაქში არცერთი მაღალსართულიანი შენობა არ ჩამოშლილა.
მიწისძვრა მოხდა დილის საათებში. ეს ნიშნავს, რომ მოსახლეობას არ ეძინა. პირველივე ბიძგებისთანავე ადამიანებმა სწრაფად მოახერხეს რეაგირება — ოფისებიდან, სკოლებიდან და სახლებიდან ქუჩებში, ღია სივრცეებში გავიდნენ, რაც ღამის საათებში მომხდარი მიწისძვრების დროს თითქმის შეუძლებელია ხოლმე.
მიუხედავად იმისა, რომ მიწისძვრა ძლიერი იყო, ბიძგების ტალღამ ხმელეთამდე მოსვლამდე გარკვეული ენერგია წყნარი ოკეანის ფსკერზე, ტექტონიკური ფილების გადაკვეთის ზონაში დაკარგა. ენერგია გადანაწილდა დიდ ფართობზე (იგრძნობოდა კოლუმბიაშიც), რამაც შეამცირა ერთი კონკრეტული წერტილის სრული განადგურების ძალა. სწორედ ამ ფაქტორების ერთობლიობამ იხსნა პანამა იმ კატასტროფული მსხვერპლისგან, რაც ცოტა ხნის წინ მეზობელ ვენესუელასა (სადაც 6 500-ზე მეტი ადამიანი დაიღუპა) და კოლუმბიაში დაფიქსირდა.