რუსეთმა და ჩრდილოეთმა კორეამ ორ ქვეყანას შორის პირველი საავტომობილო ხიდი ოფიციალურად დღეს, 2026 წლის 7 სექტემბერს გახსნეს. აქამდე ისინი სახმელეთო გზით მხოლოდ 1950-იან წლებში აშენებული სარკინიგზო „მეგობრობის ხიდით“ უკავშირდებოდნენ ერთმანეთს.
საავტომობილო ხიდი მდინარე ტუმანნაიაზე მდებარეობს და ერთმანეთთან აკავშირებს რუსეთის შორეულ აღმოსავლეთში მდებარე დასახლება ხასანსა და ჩრდილოეთ კორეის პუნქტ ტუმანგანგს. ორზოლიანი ხიდის სიგრძე დაახლოებით 1 კილომეტრია, ხოლო მიმდებარე ინფრასტრუქტურასთან და მისასვლელ გზებთან ერთად პროექტი 4.7 კილომეტრს მოიცავს.
გახსნის ოფიციალური ცერემონია ვიდეოხიდის ფორმატში ჩატარდა. მასში მონაწილეობა მიიღეს რუსეთის პრემიერ-მინისტრმა მიხაილ მიშუსტინმა და ჩრდილოეთ კორეის პრემიერმა პაკ ტე სონგმა. ლენტის გაჭრის შემდეგ ხიდზე ორივე მხრიდან ავტოკოლონებმა გაიარეს.
საავტომობილო ხიდს საბჭოთა ოფიცრის, იაკოვ ნოვიჩენკოს სახელი ეწოდა. ნოვიჩენკომ 1946 წელს ფხენიანში გამართულ მიტინგზე ჩრდილოეთ კორეის ლიდერი, კიმ ირ სენი ყუმბარის აფეთქებისგან საკუთარი სხეულით გადაარჩინა. გახსნას მისი ნათესავებიც ესწრებოდნენ.
ხიდის მშენებლობის შესახებ შეთანხმებას ხელი მოეწერა 2024 წელს, ვლადიმერ პუტინის ფხენიანში ვიზიტის დროს. მშენებლობა 2025 წლის აპრილში დაიწყო და რეკორდულად სწრაფ დროში დასრულდა. ჩრდილოეთ კორეამ თავისი ნაწილი გეგმაზე ადრე დაასრულა, ხოლო რუსეთის მხარეს სამუშაოები მცირე შეფერხებებით მიმდინარეობდა. პროექტის საერთო ღირებულებამ 9 მილიარდი რუბლი (დაახლოებით 104 მილიონი დოლარი) შეადგინა.
გამშვები პუნქტი გათვლილია დღეში 300-მდე სატრანსპორტო საშუალებისა და 2300-ზე მეტი ადამიანის გასატარებლად.
მოსკოვი და ფხენიანი აცხადებენ, რომ ხიდი ორმხრივ ვაჭრობას, ლოგისტიკასა და ტურიზმს შეუწყობს ხელს. თუმცა, საერთაშორისო დამკვირვებლები, დასავლური მედია (მათ შორის The Guardian და DW) და უკრაინული უფლებადამცველი ორგანიზაციები შეშფოთებას გამოთქვამენ. მათი შეფასებით, ხიდი რეალურად სამხედრო-ლოგისტიკური მიზნებისთვისაა განკუთვნილი. უკრაინაში მიმდინარე ომის ფონზე, სადაც ჩრდილოეთ კორეა რუსეთს მილიონობით საარტილერიო ჭურვს, ბალისტიკურ რაკეტებსა და ცოცხალ ძალასაც კი აწვდის, ეს საავტომობილო გზა მოსკოვს მისცემს საშუალებას, დასავლური სანქციების გვერდის ავლით და საზღვაო გზების გარეშე, ბევრად უფრო ფარულად და სწრაფად გადაზიდოს სამხედრო ტვირთები და პერსონალი.